هدف از مقاله حاضر بررسی وضعیت مهارت فن بیان دانشجو معلمان و راهکارها و چالش‌های مربوطه بر اساس تجارب زیسته دانشجو معلمان و متخصصان است. روش پژوهش آمیخته (تحلیل اسناد و پدیدارشناسی) است. مصاحبه‌شوندگان شامل همه دانشجو معلمان و متخصصان فن بیان شهر اردبیل در سال 1403 بودند. برای انتخاب نمونه، 25 نفر دانشجو معلم و 15 نفر متخصص، با شیوه نمونه‌گیری هدفمند و تا حد اشباع استفاده شد. داده‌ها با استفاده از مصاحبه عمیق و نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری گردید. ابتدا در سرفصل‌های مصوب رشته‌های موجود در دانشگاه فرهنگیان استان اردبیل، به بررسی میزان توجه به مؤلفه‌های مبحث فن بیان پرداخته و آشکار شد در رشته‌های آموزش زبان و ادبیات فارسی، رشته امور تربیتی توجه مناسبی به مهارت فن بیان شده است، اما در رشته آموزش ابتدایی و آموزش الهیات، اهمیت اندکی داده شده است. در ادامه در مصاحبه با دانشجو معلمان، آنها ضمن تأکید بر توجه جدی به یادگیری مهارت فن بیان، به وجود موانع در این زمینه اشاره کردند که در چهار محور: مشکلات مرتبط با زیر ساخت‌های دانشگاه فرهنگیان، مشکلات مرتبط با خود دانشجو معلمان از قبیل کم‌رویی و بی‌انگیزگی، مشکلات مرتبط با آموزش مهارت فن بیان، کم‌کاری،کم‌توجهی و اهمیت‌ندادن به این مهارت دسته‌بندی شد. متخصصان فن بیان نیز در پاسخ به سؤال اهمیت مهارت فن بیان به مواردی از قبیل: ارتباط مؤثر، اهمیت فن بیان در تدریس، ارتقای توانمندی دانشجو معلمان اشاره کردند. در نهایت متخصصان برای یادگیری مهارت فن بیان نیز پیشنهاداتی همچون انجام تمرینات تنفسی، شرکت در دوره‌های آموزشی، انجام تمرینات صداسازی و... ارائه دادند.