سلامت جسمانی و روانی دانش‌آموزان و نیز تأثیری که این دو مقوله بر میزان یادگیری دانش‌آموزان می‌تواند داشته باشد و همچنین نقش مدرسه در راستای نیل به این هدف در مطالعات و پژوهش‌های بسیاری مورد بررسی و تأکید قرار گرفته است. در تحقیق حاضر نیز با اتخاذ روش توصیفی از نوع پیمایشی و از طریق اجرای پرسشنامه‌های محقق ساخته به بررسی وضعیت بهداشت روانی و جسمانی دانش‌آموزان عادی و دیرآموز در مدارس‌استان‌همدان پرداخته شده است. جهت اجرای تحقیق، پرسشنامه‌هایی برای مقاطع سه‌گانه تحصیلی و همچنین مقیاسی جهت درجه‌‌بندی‌ نظر معلمان، مربیان، والدین و کارشناسان تنظیم و «روایی» و «اعتبار» آن طی مطالعه مقدماتی محاسبه گردید. سپس با استفاده از جدول مورگان و با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای (چندمرحله‌ای)، نمونه‌های تحقیق انتخاب گردیدند. بررسی و تجزیه و تحلیل داده‌ها گویای آن است که به‌طور کلی وضعیت بهداشت روانی و جسمانی دانش‌آموزان دیرآموز نسبت به دانش‌آموزان عادی در مقاطع سه‌گانه تحصیلی، نامطلوب‌تر است. همچنین با تجزیه و تحلیل پاسخ‌های مربوط به سؤالات تحقیق، به شناسایی و توصیف عوامل مؤثر در بهداشت جسمانی و روانی دانش‌آموزان پرداخته شده و جهت بهبود شاخص‌های مرتبط با بهداشت روانی و جسمانی دانش‌آموزان جامعه آماری مورد مطالعه، پیشنهاداتی ارائه گردیده است.