مقدمه: تربیت بدنی یکی از قدیمی ترین درسی است که در برنامه درسی همه دوره های تحصیلی وجود دارد و فرصت مناسبی برای رشد جسمانی، شناختی و عاطفی دانش‌آموزان فراهم می‌ر‌ود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تجارب زیسته معلمان کلاس‌های چندپایه از سازماندهی، اجرا و موانع برنامه‌درسی تربیت‌بدنی بود.
روش: رویکرد پژوهش حاضر، کیفی از نوع پدیدارشناسی و به روش توصیفی است. مشارکت‌کنندگان در تحقیق را معلمان کلاس‌های چندپایه دوره ابتدایی استان قم در سال تحصیلی 1403-1402 تشکیل می دهند. ابزار گردآوری داده‌ها، مصاحبة نیمه‌ساختاریافته با 22 نفر از معلمان کلاس‌های چندپایه دوره ابتدایی استان قم بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند و به کارگیری معیار اشباع نظری انجام شد. داده‌ها به روش توصیفی مبتنی بر رویکرد کلایزی انجام گرفت.
یافته ها: بر اساس یافته‌ها، تجربه معلمان کلاس‌های چندپایه از آموزش تربیت‌بدنی در سه مقوله اصلی شاملِ سازماندهی برنامه درسی تربیت‌بدنی، اجرای برنامه درسی تربیت‌بدنی و موانع آموزش تربیت‌بدنی و ۲۵ مقوله فرعی مشخص شد. نتایج: ترویج بازی‌های بومی و محلی، استفاده از روش تقلید و نمایش، به‌کارگیری معلمیار هم‌پایه و معلمیار ناهم‌پایه، اجرای تربیت‌بدنی تلفیقی، اشاعه بازی‌های فردی و دونفری و ترویج بازی‌های درون کلاسی و ایجاد فضاهای ورزشی روستا مرکزی از پیشنهادهای این پژوهش است.