هدف اساسی پژوهش حاضر، بررسی رابطه‌ تفکر انتقادی با تولید علم اعضای هیئت علمی دانشگاه شاهد بوده‌است. روش پژوهش، توصیفی و از نوع پیمایشی بود. ابزار گردآوری داده‌ها، شامل آزمون استاندارد تفکر انتقادی واتسون- گلیزر و همچنین پرسش‌نامه‌ محقق‌ساخته‌ تولید علم بود. جامعه پژوهش مورد نظر شامل کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه شاهد بود. پژوهش به روش سرشماری صورت‌گرفته و کل جامعه از طریق دو پرسش‌نامه مورد پژوهش قرار‌گرفتند. با توجه به عدم همکاری تعدادی از اعضای هیئت علمی و همچنین ناقص‌بودن تعدادی از پرسش‌نامه‌های جمع‌آوری‌شده، درنهایت، داده‌های گردآوری‌شده از 197 نفر، مورد تحلیل قرار‌گرفتند. به‌منظور تحلیل داده‌ها از شاخص‌های توصیفی، شامل «میانگین و انحراف استاندارد» و نیز استنباطی، شامل «ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی گروه‌های مستقل، آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه بین آزمودنی و آزمون تعقیبی توکی، آزمون تی تک‌نمونه‌ای و رگرسیون چندمتغیره به روش گام‌به‌گام»، استفاده‌شد. یافته‌های پژوهش، بیانگر وجود رابطه مستقیم (مثبت) و معنادار بین میزان تفکر انتقادی اعضای هیئت علمی دانشگاه شاهد با میزان تولید علم ایشان است. میزان مهارت‌های تفکر انتقادی اعضای هیئت علمی دانشگاه شاهد در حد بالا و میزان تولید علم ایشان در حد متوسط بوده‌است. نتایج، بیانگر عدم وجود تفاوت معنادار بین میزان تفکر انتقادی و همچنین میزان تولید علم اعضای هیئت علمی زن و مرد دانشگاه شاهد بوده‌است. 5/19 درصد از واریانس متغیر «تولید علم» از طریق مؤلفه‌ «توانایی بررسی پیش‌فرض‌ها» و 9/21 درصد از واریانس متغیر «تولید علم» از طریق دو مؤلفه‌ «توانایی بررسی پیش‌فرض‌ها» و «توانایی استنتاج» قابل‌تبیین است.