هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل «بازدارنده» و «پیش‌برنده» کیفیت خدمات آموزشی در مدارس شاهد و ایثارگر و ارائه مدل مطلوب براساس عوامل شناسایی‌شده ‌‌بوده‌است. با استفاده از روش تحقیق کیفی و تشکیل گروه‌های کانونی، این دو دسته عوامل به‌عنوان محور مصاحبه، انتخاب‌شدند. در پژوهش، 53 مدیر مرد و 52 مدیر زن مدارس شاهد و ایثارگر از هفت استان خراسان رضوی، مازندران، سیستان و بلوچستان، گلستان، سمنان، خراسان جنوبی و خراسان شمالی، مشارکت‌داشتند. افراد در چهارده گروه شامل هفت گروه مردان و هفت گروه زنان تقسیم‌شدند. برای دستیابی به نتیجه، از روش مصاحبه‌ در گروه‌های کانونی سازمان‌یافته، استفاده‌شد که بیشتر برای کارشناسان و متخصصان به‌کارگرفته‌می‌شوند. یافته‌ها نشان‌دادند که توانمندی-های مدارس شاهد و ایثارگر برای حل مشکلات مفروض در فرایند یاددهی- یادگیری و با هدف ارتقای کیفیت خدمات آموزشی، بیشتر از محدودیت‌های آنهاست. پیش‌برنده‌ها و بازدارنده‌ها در پنج گروه شامل «زمینه، انسانی، مالی، برنامه‌درسی و اجرایی» است. مهم‌ترین پیش‌برنده‌ها تأکید بر کیفیت به‌عنوان مزیت رقابتی ازسوی سیاست‌گذاران و مدیران ارشد این مدارس، به‌علاوه منابع انسانی مجرب، استقبال خوب والدین و منابع مالی مناسب و مهم‌ترین بازدارنده‌ها نیز عدم انعطاف در برنامه درسی، ساختار قطعی سلسله‌مراتبی و روند غیرمنعطف اداری، محدودیت‌های اجرایی مدیر و کمبود نیروی متخصص در برخی زمینه‌های شغلی بوده‌اند. براساس نتایج به‌دست‌آمده از مرحله پیشین، مدلی مطلوب برای مدیریت کیفیت در مدارس شاهد و ایثارگر پیشنهاد شد.