XML English Abstract Print


چکیده:   (1015 مشاهده)

چکیده: این پژوهش در راستای تدوین الگویی آموزشی مبتنی بر رویکرد نوشتن برای یادگیری(WTL) و موثر بر ارتقاء سطح یادگیری و بهبود مهارتهای نوشتاری دانشجویان اجرا شده است. بدین منظور، با استفاده از طرح گروههای نامعادل با پیش آزمون و پس آزمون، 115 نفر از دانشجویان کارشناسی علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان امیرکبیر کرج به طور تصادفی در 3 گروه گمارده شدند: گروه آزمایشی1 (تکالیف کوتاه نوشتاری)، گروه آزمایشی2 (مقاله نویسی تحلیلی)، و گروه گواه (آموزش سنتی). تحلیل کوواریانس داده های حاصل از اجرای ابزارهای پژوهش (آزمون پیشرفت تحصیلی و آزمون مهارتهای اساسی تربیتی کالیفرنیا CBEST)، در دو مرحلهﯼ پیش آزمون و پس آزمون، که قبل و بعد از ارائهﯼ 16 جلسه آموزش اجرا شد، نتایج زیر را نشان می دهد: میانگین نمرهﯼ یادگیری دانشجویان دو گروه نوشتاری، در همهﯼ سطوح یادگیری به جز سطح به یادآوردن، بالاتر از گروه آموزش سنتی به دست آمد و میانگین گروه مقاله نویسی در سطح به کاربستن بیش از گروه تکالیف کوتاه بود. همچنین، افزایش معناداری در نمرهﯼ نوشتن دانشجویان دو گروه آزمایشی، به ویژه گروه مقاله نویسی، در اغلب مهارتهای نوشتاری مشاهده شد.  در مجموع، این یافته ها اثربخشی آموزش مبتنی بر نوشتن را تایید کرد و نشان داد که مقاله نویسی تحلیلی نسبت به تکالیف کوتاه بر ارتقاء سطح یادگیری و مهارتهای نوشتاری دانشجویان اثربخش تر است.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصی